Бязмежжа Марыны Рубанавай

  • Людмила Ярец, Светлагорскія навіны 96/2018 от 18 декабря 2018 Скачать номер 20 декабря 2018 09:56 Культура Беларуская

    Бязмежжа Марыны Рубанавай

    Роспіс па дрэве – адзін з самых старажытных відаў дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Здаўна ўпрыгожванне розных драўляных вырабаў каляровым роспісам высока шанавалася, а ў кожным доме абавязкова было некалькі размаляваных дошак або талерак. Сёння цікавасць да роспісу па дрэве адраджаецца. Упрыгожыць роспісам па дрэве можна практычна ўсё. Гэта можа быць посуд, розныя аксэсуары для дома, шкатулкі, вазы, грабяні, бранзалеты, каралі, завушніцы, цацкі. Распісваць таксама можна драўляную мэблю, драўляныя скульптуры. У кожнага майстра маецца ўласны падыход да роспісу па дрэве. У Доме рамёстваў ёсць такі майстар – Марына Рубанава.

    Аб сабе

    – Нарадзілася я ў Светлагорску, – пачынае аповед Марына Уладзіміраўна. – Але ў дзяцінстве мама павезла мяне на Поўнач у горад Нар’ян-Мар (Архангельская вобласць). Гэта горад нафтавікоў, свідроўшчыкаў, нафтавых вышак. Там прайшлі мае школьныя гады – з 1 па 11 клас. Успаміны дзяцінства вельмі яркія: клімат сухі, але вельмі марозны, паўночнае ззянне, гурбы вышэй росту чалавека. Мы такія дамы будавалі снежныя! Хадзіла ў тэатральны гурток, у танцавальны, малявала ў насценгазете – словам, шукала сябе. Пасля школы паступіла ў Нар’ян-Мары ў ліцэй пры Архангельскім універсітэце на спецыяльнасць «Мастак-афарміцель, мастак роспісу па дрэве», атрымала мастацка-педагагічную адукацыю. Пасля заканчэння прыехала ў Светлагорск на летнія вакацыі да бабулі і дзядулі, паступаць збіралася ў Маскву на вышэйшую адукацыю. Так склалася, што засталася тут, на малой радзіме. Праз цэнтр занятасці ўладкавалася ў Дом рамёстваў. Спачатку працавала наглядчыкам залы, а потым была пераведзена на пасаду майстра-метадыста. Наталля Аляксееўна ўбачыла мае працы, якія сабраліся за час вучобы і дэкрэтнага адпачынку. У асноўным гэта была графіка, некалькі размаляваных работ па дрэве. І, мабыць, гэты роспіс «зачапіў» Наталлю Аляксееўну. І вось ужо больш за

    15 гадоў я працую ў Доме рамёстваў майстрам-метадыстам роспісу па дрэве.

    Аб працы

    – Для мяне гэты працэс нескладаны, але пачаткоўцы могуць сутыкнуцца з цяжкасцямі. Тэхнікі роспісу па дрэве вельмі разнастайныя. Пры гэтым ёсць як народныя, якія стагоддзямі выкарыстоўваюцца, так і індывідуальныя, якія прымяняюцца кожным майстрам на свой густ. Пачаткоўцы-мастакі па дрэве могуць для сваіх першых работ карыстацца простым прыёмам: наносіць контуры малюнка на драўляны выраб з дапамогай алоўка (уручную або «пад капірку»), а затым проста запаўняць контуры фарбамі выбраных кветак. Паступова можна выпрацаваць свой уласны стыль. Так, я не працую ў адной нейкай тэхніцы, бяру асобныя элементы, з якіх, склаўшы іх разам, можна атрымаць нешта новае і цікавае. І працэс гэты бязмежны. Вядома, мне больш падабаюцца графічныя віды роспісу.

    Спрабавала плесці з газетных трубачак, вышывала крыжам, займалася аплікацыяй з саломкі. Працуючы ў Доме рамёстваў, даводзіцца шмат чаму вучыцца. Падабаецца займацца афармленнем паштовак – скрапбукінгам. Але роспіс – на першым плане. Люблю дробную, філігранную працу: матрошкі, шкатулкі, лыжкі, у прынцыпе – любы драўляны выраб можа быць распісаны, нягледзячы на памер. Галоўнае – жаданне і ўменне.  

    Роспіс па дрэве – праца карпатлівая. Гэта не жывапіс, дзе можна зафарбаваць і перафарбаваць тое, што не атрымалася. Дзецям цяжкавата, у іх не заўсёды атрымліваецца адразу, таму з імі робім рэчы прасцей. Дарослыя прыходзяць свядома, хочуць навучыцца пэўнай тэхніцы – і з імі працуем. З задавальненнем прымем усіх жадаючых, бо роспіс па дрэве – вельмі займальны працэс.

    Карыстаючыся выпадкам, віншую сваіх калег, жыхароў горада і раёна з надыходзячым Новым годам і Калядамі! Жадаю ўсім здароўя, поспехаў, цярпення і добрага настрою.