29 Апреля, 2026 Среда

Саветнік Пасольства Францыі Эльза Піньёль: "Не ўсе францужанкі любяць "Шанэль №5"

  • 04 мая 2016 Общество Беларуская 0

    Сёлета спаўняецца дзесяць гадоў супрацоўніцтву цэнтральнай раённай бібліятэкі імя Максіма Багдановіча з Пасольствам Францыі ў нашай краіне.

    Пры яго дапамозе быў адкрыты французскі куток інфармацыі і чытання, распачаты сумесна з пасольствам Германіі праект «Медыяаўтобус».

    За дзесяцігоддзе маладзечанскія аматары мовы Гюго і Мапасана змаглі сустрэцца з вядомымі сучаснымі французскімі пісьменнікамі, музыкантамі, артыстамі, эколагамі. Нязменную цікавасць выклікае і кожны візіт у бібліятэку першага саветніка Пасольства Францыі Эльзы Піньёль. Яна расказвала школьнікам і педагогам пра Праванс, вядомых шансанье, падрыхтоўку да Каляд і нават гатавала для маладзечанцаў сваю фірменную салату.

    Нядаўняя сустрэча была прысвечана жыццю звычайных французаў. Спадарыня Піньёль развянчала некаторыя міфы пра жыхароў сваёй краіны. Дыялог з юнымі і дарослымі слухачамі – вучнямі і педагогамі гімназіі №3, сярэдніх школ №4 і №11, чытачамі бібліятэкі праходзіў у выглядзе адказаў на пытанні.

    Вось вытрымкі з размовы.

    Уласнае жыллё па кішэні нямногім

    — Спадарыня Эльза, у якіх дамах жывуць звычайныя французы?

    — Па эканамічных прычынах нямногія мае суайчыннікі з’яўляюцца ўладальнікамі дамоў ці кватэр, большасць іх арандуе. Цэны на жыллё ў нас вельмі высокія, асабліва ў Парыжы. Той, хто можа дазволіць сабе набыць нерухомасць, аддае перавагу дому ў прыгарадзе. Мара любой сям’і – асобны пакой для кожнага дзіцяці. Найчасцей у нашых сем’ях іх адно-два.

    «Прабабчын фарфор дастаю толькі па святах»

    — Ці праўда, што французы вялікія гурманы і шмат увагі надаюць сервіроўцы стала?

    — Так, мае суайчыннікі разбіраюцца ў ядзе, не прапускаюць снеданні, абеды і вячэры. Але не трэба думаць, што ўсе запар смакуюць лапкі лягушак ці слімакоў. Нямала тых, хто іх наогул не каштаваў.  Па буднях мы карыстаемся звычайным посудам, а вось у святы сапраўды імкнёмся прыгатаваць незвычайныя стравы, прыгожа сервіраваць стол, упрыгожыць яго свечкамі, кветкамі. На Каляды і Вялікдзень я выстаўляю на стол фарфоравы сервіз, які перайшоў да мяне ад прабабкі. Любім мы і прыгожыя сталовыя прыборы, якія таксама могуць перадавацца ў спадчыну. Што тычыцца застольнага этыкету, то яго больш захоў-

    валі нашы бабулі. Прызначэнне ўсіх шматлікіх відэльцаў для розных страў сёння ведаюць толькі метрдатэлі ў дарагіх рэстаранах…

    У апошнія гады французы сталі радзей запрашаць адзін аднаго ў госці. А калі і збіраюць кампанію, то аддаюць перавагу барбекю на прыродзе ў нефармальнай абстаноўцы. Часта ў нас запрашаюць на аперытыў – бакал віна, да якога падаецца сыр розных сартоў, чыпсы, арэхі. Нярэдка гэтым сустрэча можа і скончыцца, але бывае, што яна пераходзіць у вячэру.

    Размовы пра грошы – «моветон»

    — Што французы не любяць абмяркоўваць за сталом?

    —  Не любяць гаварыць пра грошы, пра свае зарплаты. Пра гэта ў іх  лепш не пытацца.

    Флейта для шампанскага

    — Ці каштавалі вы беларускае шампанскае?

    — Так, але ўсё ж аддаю перавагу сухому шампанскаму, якое выпускаецца ў Францыі. Дарэчы, ведаеце, чаму шампанскае наліваюць у высокія бакалы на доўгіх ножках, якія ў нас называюць флейтай? Высокія сценкі дазваляюць бурбалкам шампанскага паднімацца ўверх, што паляпшае яго смак, а пры дапамозе доўгай ножкі бакал можна так трымаць у руцэ, каб не сагрэць напітак.

    Беларускі больш часу трацяць на сваю знешнасць

    — Пра асаблівы стыль і шарм французскіх жанчын ходзяць легенды. Яны на самай справе шмат увагі надаюць сваёй знешнасці?

    — Я вас расчарую: францужанкі нашмат менш трацяць часу на сваю знешнасць, чым беларускі. Яшчэ больш, для іх норма – пайсці на работу без касметыкі, яны могуць выбегчы на вуліцу, не расчасаўшыся. І апранаюцца даволі проста. Але ў той жа час не скажаш, што францужанкі зусім не звяртаюць увагі на тое, як яны выглядаюць. У іх ёсць густ, асаблівы шарм. Да касметыкі мы ставімся прагматычна і патрабавальна: выбіраем якасную, эфектыўную і пры гэтым недарагую.

    — А як наконт духоў? Ці праўда, што многія вашы суайчынніцы карыстаюцца адным араматам усё жыццё?

    — Абсалютная няпраўда! Мы любім мяняць духі, эксперыментаваць. І паверце, мала хто сёння выбірае для сябе знакамітую «Шанэль №5»…

    Фота: Анжаліка КРУПЯНЬКОВА.

    Автор: Анжаліка КРУПЯНЬКОВАМаладзечанская газета

Комментарии (0)